(*2010)

 

ZASADY OGÓLNE SYSTEMU SPORTU MŁODZIEŻOWEGO

        System Sportu Młodzieżowego (SSM) to przyjęty zbiór zasad i regulaminów organizacji szkolenia i współzawodnictwa sportowego młodzieży uzdolnionej, opracowany na zlecenie ministra właściwego d/s kultury fizycznej i sportu, koordynowany przez ten resort i dofinansowywany ze środków publicznych przeznaczanych corocznie na rozwój sportu dzieci i młodzieży. Z tych też względów przyjęło się wręcz mówić o „państwowym systemie sportu młodzieżowego”.

            Powinnością państwa jest wspieranie sportu, szczególnie sportu dzieci i młodzieży. Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem, za rozwój poszczególnych dyscyplin odpowiadają polskie związki sportowe. To one programują i realizują szkolenie sportowe, kierują jego realizacją współdziałając z innymi organizacjami i stowarzyszeniami, a także organizują i prowadzą system współzawodnictwa w swoich dyscyplinach. W celu umownego wyodrębnienia ze sportu kwalifikowanego efektów szkolenia
i współzawodnictwa młodzieży uzdolnionej w kategoriach wieku: młodzik, junior młodszy, junior i młodzieżowiec – stanowiących naturalną podstawę do dalszego szkolenia w kadrach narodowych seniorów, system ten, będący integralną częścią sportu kwalifikowanego, nazwany został Systemem Sportu Młodzieżowego /SSM/.

 

          SSM obejmuje dwa podsystemy: szkolenia sportowego młodzieży uzdolnionej oraz współzawodnictwa sportowego dzieci i młodzieży. W odniesieniu ograniczonym wyłącznie do młodzieży uzdolnionej realizowany jest „Program szkolenia i współzawodnictwa sportowego młodzieży uzdolnionej”.

         Pierwszy z podsystemów obejmuje szkolenie kadr wojewódzkich młodzików /KWM/ oraz kadr wojewódzkich juniorów /KWJ/ skupiających juniorów i juniorów młodszych, a także szkolenie w publicznych i niepublicznych szkołach mistrzostwa sportowego /SMS i NSMS/ oraz w centralnych i regionalnych ośrodkach szkolenia sportowego młodzieży /OSSM/ w poszczególnych dyscyplinach. Szkolenie kadr wojewódzkich /KWM i KWJ/ realizują wojewódzkie interdyscyplinarne stowarzyszenia sportowe /wiss/, a szkolenie w pozostałych formach – polskie związki sportowe /pzs/ lub ogólnokrajowe stowarzyszenia i związki stowarzyszeń prowadzące działalność w zakresie sportu kwalifikowanego.

        Podsystem szkolenia winien być podporządkowany celom perspektywicznym, a więc ukierunkowany na identyfikację utalentowanych zawodników, którzy w trakcie zaprogramowanego wieloletniego procesu szkolenia rozwijać będą swoje indywidualne predyspozycje, tak by poprzez kolejne etapy treningu stawać się najlepiej przygotowaną „kadrą rezerwową”, która skutecznie wkraczać będzie na areny rywalizacji w kategorii seniorów.

         Podsystem współzawodnictwa sportowego dzieci i młodzieży porządkuje różne formy i rodzaje rywalizacji, przewidując pewne ograniczenia nadmiernej lub nieuzasadnionej eksploatacji startowej młodych zawodników, zależnie od kategorii wieku i płci. Celem systemu nie są bowiem wyłącznie osiągnięcia „na tym etapie szkolenia”, lecz w kategoriach perspektywicznych. Współzawodnictwo młodzieży uzdolnionej zostało ujęte w system punktacji opracowany dla czterech kategorii wiekowych, od młodzika do młodzieżowca, w każdej z dyscyplin objętych SSM.

Założenia organizacyjne i finansowe „Programu szkolenia i współzawodnictwa sportowego młodzieży uzdolnionej” są opracowywane corocznie przez DSKM  w zakresie sportu młodzieżowego i zatwierdzane do realizacji przez ministra właściwego d/s kultury fizycznej i sportu.